Οδηγός ακρόασης
Οι όπερες πίσω από τις άριες
Έξι όπερες που δίνουν το όνομά τους στη συναυλία Casanova Prisons στη Βενετία, με τον αριθμό για τον οποίο είναι περισσότερο γνωστή η καθεμία, ώστε να τις ακούσετε πριν πάτε στην αίθουσα συναυλιών.
Κάντε κράτηση θέσεων για τη συναυλία ↗Γρήγορη απάντηση
Η συναυλία «The Casanova Prisons» περιλαμβάνει έξι έργα: Τον Κουρέα της Σεβίλλης, Τους Γάμους του Φίγκαρο, τον Ντον Τζοβάννι, τη Μποέμ, τις Ιστορίες του Χόφμαν και την Εύθυμη Χήρα. Τα προγράμματα διαφέρουν ανά ημερομηνία, επομένως τα νούμερα παρακάτω είναι τα πιο γνωστά από κάθε έργο, όχι μια σταθερή λίστα. Η εκ των προτέρων ακρόαση οποιουδήποτε από αυτά κάνει τη συναυλία πιο εύκολη στην παρακολούθηση.
Ροσίνι: Ο Κουρέας της Σεβίλλης
Η κωμική όπερα του Ροσίνι ανέβηκε για πρώτη φορά στις 20 Φεβρουαρίου 1816 στο Teatro Argentina της Ρώμης, σε λιμπρέτο του Τσέζαρε Στερμπίνι βασισμένο σε κωμωδία του Μπομαρσέ. Ο κουρέας Φίγκαρο εισβάλλει με το «Largo al factotum della città», ένα τραγούδι γρήγορης άρθρωσης που επιτρέπει σε έναν βαρύτονο να επιδείξει τη δεξιοτεχνία του. Η καβατίνα της Ροζίνα «Una voce poco fa» είναι το άλλο νούμερο που γνωρίζει το κοινό. Και τα δύο ταιριάζουν σε μια μικρή αίθουσα με πιάνο, όπου η κωμωδία πηγάζει από το πρόσωπο του ερμηνευτή όσο και από τις νότες.
Μότσαρτ: Οι Γάμοι του Φίγκαρο
Ο Μότσαρτ και ο λιμπρετίστας Λορέντσο Ντα Πόντε έφεραν αυτή την κωμωδία στο Burgtheater της Βιέννης την 1η Μαΐου 1786. Οι υπηρέτες, Φίγκαρο και Σουζάνα, ετοιμάζονται να παντρευτούν ενώ ο Κόμης προσπαθεί να κερδίσει τη Σουζάνα για τον εαυτό του. Ο σελίδας Κερουμπίνο τραγουδά «Voi che sapete che cosa è amor» στην Κόμισσα, και η ίδια η Κόμισσα αργότερα τραγουδά «Dove sono i bei momenti». Και τα δύο είναι αργά, λυρικά νούμερα που δεν χρειάζονται σκηνοθεσία, γι' αυτό εμφανίζονται σε συναυλίες χωρίς σκηνικά ή κοστούμια.
Μότσαρτ: Ντον Τζοβάννι
Ο Ντον Τζοβάννι, επίσης σε λιμπρέτο του Ντα Πόντε, έκανε πρεμιέρα στην Πράγα στις 29 Οκτωβρίου 1787. Ο Ντα Πόντε δανείστηκε από μια όπερα με την ίδια ιστορία του Τζοβάννι Μπερτάτι, που είχε κάνει πρεμιέρα στη Βενετία νωρίτερα το 1787, οπότε το έργο έχει σύνδεση με αυτή την πόλη. Η άρια του καταλόγου του Λεπορέλλο, «Madamina, il catalogo è questo», απαριθμεί τις κατακτήσεις του Ντον χώρα προς χώρα και είναι αγαπημένη όταν ένας μπάσος ή βαρύτονος θέλει να προκαλέσει γέλιο. Σε μια συναυλία συχνά λειτουργεί καλύτερα ως κωμική σκηνή με πιάνο παρά ως πλήρης παραγωγή.
Πουτσίνι: Μποέμ
Ο Πουτσίνι έγραψε τέσσερις πράξεις σε στίχους του Λουίτζι Ίλικα και του Τζουζέπε Τζιακόζα, και η όπερα άνοιξε στο Teatro Regio του Τορίνο την 1η Φεβρουαρίου 1896 υπό τον νεαρό Αρτούρο Τοσκανίνι. Ακολουθεί μια φτωχή ράφτρα, τη Μιμή, και τους μποέμ φίλους της στο Παρίσι. Η άρια του Ροντόλφο «Che gelida manina», που τραγουδιέται όταν παίρνει το κρύο χέρι της, είναι το νούμερο για τενόρο που προτιμούν περισσότερες συναυλίες. Είναι ένα σύντομο, έντονο κομμάτι που λειτουργεί καλά με έναν πιανίστα μόνο, γεγονός που το καθιστά φυσική επιλογή για μια μικρή αίθουσα.
Οφενμπάχ: Οι Ιστορίες του Χόφμαν
Η φανταστική όπερα του Οφενμπάχ ήταν το τελευταίο του έργο. Πέθανε στις 5 Οκτωβρίου 1880, τέσσερις μήνες πριν από την πρώτη δημόσια παράστασή της στην Opéra-Comique του Παρισιού στις 10 Φεβρουαρίου 1881, η οποία παρέλειψε τη βενετσιάνικη πράξη. Η πράξη αυτή ανοίγει σε μια γκαλερί ενός βενετσιάνικου παλατιού με τη βαρκαρόλα «Belle nuit, ô nuit d'amour», το διάσημο νούμερο της όπερας. Το βενετσιάνικο σκηνικό αυτού του νούμερου το καθιστά φυσικό κομμάτι για ακρόαση στην ίδια τη Βενετία.
Lehár: Η Εύθυμη Χήρα
Η οπερέτα του Franz Lehár, με λιμπρέτο των Viktor Léon και Leo Stein, έκανε πρεμιέρα στη Βιέννη το 1905 και γνώρισε παγκόσμια επιτυχία. Τα πιο γνωστά της κομμάτια είναι το Τραγούδι της Vilja, το «Da geh' ich zu Maxim» και το Βαλς της Εύθυμης Χήρας, που φέρει τους στίχους «Lippen schweigen». Η οπερέτα είναι ελαφρύτερη από την όπερα, με σκηνές λόγου και μελωδίες βαλς, έτσι προσδίδει σε ένα πρόγραμμα συναυλίας μια αλλαγή διάθεσης μετά τις πιο σοβαρές άριες του Puccini.
Πώς να ακούσετε πριν πάτε
Δεν χρειάζεται να μελετήσετε τα έργα, αλλά μια σύντομη λίστα αναπαραγωγής βοηθά. Ακούστε ένα διάσημο κομμάτι από κάθε όπερα — το τραγούδι εισόδου του Κουρέα, το τραγούδι του παζιού από τον Figaro, την άρια του καταλόγου, την άρια του Rodolfo, τη βαρκαρόλα και το Τραγούδι της Vilja — και θα αναγνωρίσετε το μεγαλύτερο μέρος από όσα ακούγονται. Να θυμάστε ότι το πρόγραμμα της ημερομηνίας σας μπορεί να διαφέρει και ότι μια τέτοια συναυλία έχει να κάνει με την απόλαυση, όχι με εξέταση. Προσέξτε το χιούμορ: οι ερμηνευτές περιγράφονται ως ζωηροί, και τα κωμικά κομμάτια είναι εκείνα που κάνουν μια μικρή αίθουσα να γελά.
Συχνές ερωτήσεις
Θα τραγουδηθούν ακριβώς αυτές οι άριες;
Όχι απαραίτητα. Τα προγράμματα ποικίλλουν ανά ημερομηνία και ανά ερμηνευτή, οπότε τα κομμάτια εδώ είναι τα πιο γνωστά από κάθε έργο, όχι σταθερή λίστα.
Η συναυλία τραγουδιέται στα ιταλικά;
Ως επί το πλείστον, αφού τέσσερα από τα έξι έργα είναι ιταλικά, αλλά «Τα Παραμύθια του Hoffmann» είναι γαλλικά και «Η Εύθυμη Χήρα» γερμανικά. Η γλώσσα κάθε κομματιού εξαρτάται από ό,τι επιλέγεται για την ημερομηνία.
Χρειάζεται να ξέρω όπερα από πριν;
Όχι. Τα κομμάτια επιλέγονται για να αναγνωρίζονται, και η συναυλία είναι χτισμένη γύρω από το χιούμορ και μια μικρή αίθουσα.
Πηγές