Een luistergids
De opera's achter de aria's
Zes opera's genoemd voor het Casanova Prisons-concert in Venetië, met het nummer waarmee elk het bekendst is, zodat u kunt luisteren voordat u naar de concertzaal gaat.
Reserveer stoelen voor het concert ↗Kort antwoord
Het concert The Casanova Prisons vermeldt zes werken: The Barber of Seville, The Marriage of Figaro, Don Giovanni, La bohème, The Tales of Hoffmann en The Merry Widow. De programma's verschillen per datum, dus de onderstaande nummers zijn de bekendste uit elk werk, geen vaste setlist. Als u er eerst een beluistert, is het concert gemakkelijker te volgen.
Rossini: The Barber of Seville
Rossini's komische opera werd voor het eerst opgevoerd op 20 februari 1816 in het Teatro Argentina in Rome, op een libretto van Cesare Sterbini naar een komedie van Beaumarchais. De barbier Figaro barst binnen met "Largo al factotum della città", een patterlied waarmee een bariton kan pronken. Rosina's cavatina "Una voce poco fa" is het andere nummer dat het publiek kent. Beide passen bij een kleine zaal met een piano, waar de komedie evenzeer uit het gezicht van de zanger komt als uit de noten.
Mozart: The Marriage of Figaro
Mozart en librettist Lorenzo Da Ponte brachten deze komedie op 1 mei 1786 naar het Burgtheater in Wenen. De bedienden Figaro en Susanna willen trouwen, terwijl de graaf probeert Susanna voor zichzelf te winnen. De page Cherubino zingt "Voi che sapete che cosa è amor" voor de gravin, en de gravin zelf zingt later "Dove sono i bei momenti". Beide zijn langzame, lyrische nummers die geen enscenering nodig hebben, en daarom verschijnen ze in concerten zonder decor of kostuums.
Mozart: Don Giovanni
Don Giovanni, eveneens op een libretto van Da Ponte, ging in première in Praag op 29 oktober 1787. Da Ponte leende van een opera op hetzelfde verhaal van Giovanni Bertati, die eerder in 1787 in Venetië in première ging, zodat het werk een band met deze stad heeft. Leporello's catalogusaria, "Madamina, il catalogo è questo", somt de veroveringen van de Don land per land op en is een favoriet wanneer een bas of bariton een lach wil oogsten. In een concert werkt het vaak het best als komische scène met piano in plaats van een volledige productie.
Puccini: La bohème
Puccini schreef vier bedrijven op woorden van Luigi Illica en Giuseppe Giacosa, en de opera ging op 1 februari 1896 in het Teatro Regio in Turijn in première onder de jonge Arturo Toscanini. Het verhaal volgt een arme naaister, Mimì, en haar bohémienvrienden in Parijs. Rodolfo's aria "Che gelida manina", gezongen wanneer hij haar koude hand neemt, is het tenornummer waar de meeste concerten naar grijpen. Het is een kort, intens stuk dat goed werkt met alleen een pianist, wat het een natuurlijke keuze maakt voor een kleine zaal.
Offenbach: The Tales of Hoffmann
Offenbachs opéra fantastique was zijn laatste werk. Hij stierf op 5 oktober 1880, vier maanden voor de eerste openbare uitvoering in de Opéra-Comique in Parijs op 10 februari 1881, waarbij de Venetiaanse akte werd weggelaten. Die akte opent in een galerij in een Venetiaans paleis met de barcarolle "Belle nuit, ô nuit d'amour", het beroemde nummer van de opera. De Venetiaanse setting van dat nummer maakt het een natuurlijk stuk om in Venetië zelf te horen.
Lehár: De vrolijke weduwe
De operette van Franz Lehár, met een libretto van Viktor Léon en Leo Stein, ging in 1905 in Wenen in première en werd een succes over de hele wereld. De bekendste nummers zijn het Vilja-lied, "Da geh' ich zu Maxim" en de Wals van de vrolijke weduwe, met de woorden "Lippen schweigen". Een operette is lichter dan een opera, met gesproken scènes en walsmelodieën, waardoor een concertprogramma na Puccini's ernstiger aria's van sfeer verandert.
Hoe u vóór uw bezoek kunt luisteren
U hoeft de werken niet te bestuderen, maar een korte afspeellijst helpt. Speel één beroemd nummer uit elke opera — het entree lied van de barbier, het lied van de page uit Figaro, de catalogusaria, Rodolfo's aria, de barcarolle en het Vilja-lied — en u zult het meeste van wat er gezongen wordt herkennen. Bedenk dat het programma op uw datum kan afwijken en dat een concert als dit om genieten gaat, niet om een test. Let op de humor: de artiesten worden als levendig beschreven, en juist de komische nummers laten een kleine zaal lachen.
Veelgestelde vragen
Worden deze exacte aria's gezongen?
Niet noodzakelijk. Programma's verschillen per datum en per artiest, dus de nummers hier zijn de bekendste uit elk werk, geen vaste setlist.
Wordt het concert in het Italiaans gezongen?
Meestal wel, aangezien vier van de zes werken Italiaans zijn, maar The Tales of Hoffmann is Frans en De vrolijke weduwe is Duits. De taal van elk nummer hangt af van wat er voor die datum gekozen is.
Moet ik eerst verstand van opera hebben?
Nee. De nummers zijn gekozen om herkend te worden, en het concert draait om humor en een kleine zaal.
Bronnen